สัดส่วนค่าจ้างใน GDI สหรัฐฯ ต่ำสุดในรอบเกือบ 100 ปี

สัดส่วนค่าจ้างและเงินเดือนใน Gross Domestic Income (GDI) หรือรายได้มวลรวมในประเทศของสหรัฐฯ ลดลงสู่ระดับประมาณ 43% ซึ่งใกล้เคียงกับระดับต่ำสุดนับตั้งแต่เริ่มมีการบันทึกข้อมูลในปี 1929

GDI คืออะไร?

GDI เป็นตัววัดรายได้รวมที่เกิดขึ้นในระบบเศรษฐกิจ ประกอบด้วยค่าจ้าง กำไรบริษัท และรายได้จากการลงทุน ซึ่งเป็นอีกมุมมองหนึ่งที่สะท้อนภาวะเศรษฐกิจเช่นเดียวกับ GDP

แนวโน้มระยะยาว

สัดส่วนค่าจ้างใน GDI เคยแตะระดับสูงสุดที่ประมาณ 52% ในช่วงทศวรรษ 1940 และลดลงอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่นั้น ในช่วงระหว่างปี 1940-1960 ตัวเลขนี้ไม่เคยต่ำกว่า 48% ซึ่งหมายความว่าส่วนแบ่งรายได้ที่ไปถึงแรงงานลดลงอย่างมีนัยสำคัญ

ผลกระทบต่อภาพรวม

แนวโน้มดังกล่าวชี้ให้เห็นว่ารายได้ทางเศรษฐกิจส่วนใหญ่ไหลไปสู่กำไรของบริษัทและรายได้จากการลงทุนมากขึ้น ในขณะที่แรงงานได้รับส่วนแบ่งน้อยลง ช่องว่างระหว่างกำไรบริษัทและรายได้แรงงานยังคงกว้างขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งอาจส่งผลต่อกำลังซื้อและความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจในระยะยาว

เรียบเรียง/แปลอัตโนมัติจากโพสต์ของ @KobeissiLetter — ความเห็นประกอบ ไม่ใช่คำแนะนำการลงทุน